Voor de Tweede Wereldoorlog was een Antwerps koffiehuis een veel geziene horecagelegenheid, een combinatie tussen een koffiehuis en banketbakker.

Antwerpse koffiehuizen kwamen vooral voor in Zeeland en west en midden Noord Brabant
omdat veel plaatsen in deze provincies gericht waren op de Belgische stad Antwerpen en haar haven.
In de Antwerpse haven werden veel koffiebonen ontscheept.

De Antwerpse koffie bestond voornamelijk uit Arabica bonen.
In de overige provincies van Nederland was het gebruik van Robusta bonen gebruikelijk.

De koffie (Antwerpse koffie) werd destijds licht gebrand en naast koffie, kon je in de koffiehuizen ook koffiekoeken (kleine koeken of gebak) krijgen.
Een Antwerps koffiehuis zou gezien kunnen worden als een soort van Nederlandse konditerei.

De koffiehuizen hadden hun grootste successen in de periode van 1880 tot en met 1940.
Na deze periode werd de verkrijgbaarheid van koffie en gebak zo algemeen, betaalbaar en groot, dat de koffiehuizen niet langer konden concurreren.
Veel koffiehuis eigenaren vroegen hierdoor een drankvergunning aan en maakten van koffiehuizen reguliere cafés.

De Antwerpse koffiehuizen hebben waarschijnlijk een grote invloed gehad op de Brabantse koffietafel.